afdrukken

Gedrag en marketing

Basis van het beleid: gedrag en marketingprincipes
De cruciale schakel in het verkeerssysteem is de mens; de mens als reiziger, de mens als verkeersdeelnemer. XTNT benadert daarom vervoersvragen niet alleen vanuit een verkeerskundig perspectief, maar voegt daar inzicht in gedrag van reizigers aan toe. Verkeersgedrag komt soms voort uit een bewust keuzeproces. Er kan echter ook sprake zijn van gewoontegedrag of impulsieve of reflexmatige gedragsreacties. Verschillende soorten gedrag vragen om een verschillende benadering.

Soort gedrag

Kenmerken gedrag

Weloverwogen Gewoonte  Reflexmatig 
Functie van dit gedrag Bereiken van het doel Vergroot efficiëntie Vervult behoefte
Prikkel die dit gedrag veroorzaakt Bewuste ervaring Herhaling Zintuiglijke waarneming
Het waargenomen gedrag Alternatieven afwegen Standaardgedrag Onafwendbaar
Hoe dit gedrag te veranderen Alternatieven en informatie aanbieden Gewoonte doorbreken Deconditioneren


Is er sprake van weloverwogen gedrag, dan past XTNT regelmatig met succes het volgende gedragsmodel toe om maatregelen te effectueren:

Waarnemen + Begrijpen + Kunnen + Willen = Doen


Bij weloverwogen keuzes spelen meer aspecten een rol dan vaak op het eerste gezicht wordt gedacht. Denk ook aan emotionele en gemaksaspecten, naast het feitelijke aanbod en de prijs. Met het klantwaardemodel verschaffen wij per klantgroep meer inzicht in deze aspecten, waardoor heel gericht kan worden gezocht naar producten en diensten die echt aansluiten bij klantwensen.

Marketing binnen de mobiliteitswereld
Met marketing kun je sturen in het keuzegedrag van de mobilist. Niet door keuzes te verbieden, maar juist door het aanbieden van (nieuwe) mobiliteitsdiensten, services, informatie- en promotiemiddelen als aanvulling op de bestaande infrastructuur en het vervoersaanbod. Dit pakket komt tot stand door te redeneren vanuit klantgroepen en niet het product. Vaak gaat het om marketing door de overheid. Daarom moet rekening worden gehouden met de maatschappelijke taken en verantwoordelijkheden van de overheid en de politieke randvoorwaarden. Daarom is de eerste stap in het marketingproces het definieren van de visie op de stad of de regio en de bijbehorende mobiliteitsdoelen.

Human Factors
Een ander voorbeeld van het betrekken van gedragskennis in het vervoersbeleid is een onderdeel van de toegepaste psychologie dat bekend staat onder de naam ‘Human Factors.’ Het gaat hier met name om het rekening houden met (de beperking van) onze zintuigen en de mentale verwerking van wat wij in onze omgeving waarnemen. XTNT gebruikt dit bijvoorbeeld voor:

  • het optimaliseren van informatie die langs de (snel)weg wordt aangeboden (denk aan borden of DRIPs);
  • het invoeren van nieuwe verkeerskundige principes (bijvoorbeeld dynamische maximum snelheden);
  • het inrichten van stationsomgevingen (self explaining environments).  

De reiziger in het beleidsproces: co-creatie
Hoewel niet iedere maatregel zich daar voor leent, is het soms wenselijk de reiziger zelf in het beleidsproces te betrekken. Naast meer traditionele manieren om dit te doen als marktonderzoek en inspraakmomenten, werkt XTNT aan nieuwe methoden. Het opzetten van communities waarin gebruikers met elkaar ideeën kunnen uitwisselen is daarvan een voorbeeld. Dit kan leiden tot een proces van co-creatie waarin reizigers én producenten samen verbeteringen doorvoeren aan producten en diensten. Op het gebied van openbaar vervoer verkennen wij hiervoor de mogelijkheden.

Doorpraten over dit onderwerp?
....neem contact op met Gerard of Frans.