Gerard Tertoolen
Ik leef liever als ontdekkingsreiziger dan als passagier. Dat laatste heeft iets passiefs, het eerste ruikt naar avontuur. De avonturen waar ik van hou kunnen ruimtelijk zijn; reizen en tochten maken met alle denkbare vervoermiddelen (vliegtuig, trein, auto of ATB), maar kunnen zich ook afspelen in de fantasie (schilderen en schrijven, boeken lezen). Een goed glas whisky past daar soms uitstekend bij. Ik heb ook vijf bijzondere kinderen, van heel verschillende leeftijden. Zij betekenen veel voor mij.
In mijn werk combineer ik psychologie met verkeer en vervoer. Mobiliteit is voer voor psychologen! Waarom kunnen mensen zich zo opwinden als er iets misgaat in het verkeer? Hoe komt het dat brave huisvaders in de auto soms veranderen in agressieve tijdbommen? Waarom willen mensen die auto maar niet uit om eens het openbaar vervoer te proberen? Wat gebeurt er met mensen als ze iedere dag maar weer vastgeklemd zitten in overvolle metro's of treinen? Het is mijn dagelijks werk om me over dit soort vragen te buigen en beleidsmakers, brancheorganisaties en bedrijven te helpen om het verkeer en het gedrag in goede banen te leiden. Ik werk dan ook niet voor niets bij XTNT; een adviesbureau waar niet maatregelen, wegen of bussen centraal staan, maar de mensen voor wie ze bedoeld zijn: de reizigers dus.
Naast het adviseren van bedrijven en overheden, vind ik het leuk om trainingen en cursussen te geven. Dat doe ik dan ook een aantal malen per jaar. Het geeft me voldoening om kennis over te dragen en tegelijk leer ik zelf ook van iedere cursus. Het mooiste van het adviesvak vind ik dat je voortdurend inspirerende personen ontmoet. Zo blijf je ideeën opdoen die de basis vormen voor nieuwe wegen (letterlijk en figuurlijk!).
